Strefa Działań Miejskich: rzeszowskie ścieżki rowerowe nie tętnią życiem

Aktywiści SDM uważają, że Rzeszów ma wręcz idealne warunki, by stać się rowerową stolicą Polski - płaski teren, większość z nas codziennie podróżuje do 5 km, czyli około 20 minut spokojnej jazdy.

Brak bezpieczeństwa, infrastrukturalna pustynia w centrum miasta i brak spójnej wizji - to kluczowe problemy rzeszowskich ścieżek rowerowych, tak przynajmniej wskazuje SDM.

Dlaczego rezygnujemy z roweru?

Z ankiety na jednej z rzeszowskich grup facebookowych wynika, ponad 60 proc. respondentów chętnie przesiadłyby się na rower w drodze do pracy czy szkoły, gdyby tylko czuły się bezpiecznie.

SDM przypomina, że miasto chwali się posiadaniem ponad 180 kilometrów dróg rowerowych. W praktyce ilość rzadko przekłada się na jakość, a główny problemem Rzeszowa jest brak spójnej sieci tras.

Ten mankament widać, wskazuje kolektyw, najlepiej w samym centrum miasta, które jest prawdziwą "rowerową pustynią".

- Bezpieczny przejazd z ulicy Krakowskiej na ulicę Lwowską jest dla niedoświadczonego rowerzysty niemal niemożliwy i przypomina survival w oparach spalin - uważa Strefa Działań Miejskich.

Podobnie jest w innych kierunkach. Aktywiści nie dziwią się, że rodzice niechętnie pozwalają swoim dzieciom na samodzielne dojazdy do szkoły na rowerze czy hulajnodze.

Jak zmienić nawyki?

SDM uważa, że Rzeszowian do zmiany nawyków przekonałaby spójna sieć dróg, a w miejscach, gdzie wydzielenie dodatkowego pasa ruchu nie jest możliwe – wprowadzenie ograniczenia prędkości do 30 km/h.

Kolektyw proponuje także bezpieczną „ostatnią mile”: realizację projektów takich jak „ulice szkolne”, które chronią najmłodszych tuż pod drzwiami placówek oświatowych.

SDM uważa, że miasto powinno postawić na wygodę podróży i parkowania: niskie krawężniki, asfaltowa nawierzchnia i wiaty rowerowe na osiedlach, przed szkołami czy w ścisłym centrum.

Rafał Piela ze Strefy Działań Miejskich podaje przykłady Warszawy i Poznania, gdzie konsekwentnie budowana spójna infrastruktura przyniosła spektakularne efekty.

- Z danych pomiarowych z tych miast wynika, że ruch rowerowy potrafi tam rosnąć o kilka lub kilkanaście procent rocznie - mówi Piela.

Co więcej, na bezpiecznych i regularnie odśnieżanych trasach nie obserwuje się drastycznych spadków poza sezonem – mieszkańcy jeżdżą tam rowerami nawet w środku zimy.

- Rzeszowianie zrobią to samo, jeśli tylko stworzymy im do tego bezpieczne warunki - uważa Rafał Piela.

JAKOŚĆ, a nie JAKOŚ to będzie

SDM uważa, że problemem Rzeszowa nie jest negatywne nastawienie mieszkańców do jazdy rowerem, lecz brak bezpiecznej sieci dróg oraz kompleksowego planowania infrastruktury.

- Drogi rowerowe w naszym mieście zbyt często powstają wyłącznie jako dodatek do dużych inwestycji drogowych, a nie jako samodzielne, przemyślane projekty komunikacyjne - podkreślają aktywiści SDM.

Efekty tego, twierdzi SDM, widać na każdym kroku. Drogi rowerowe nagle się kończą lub nieoczekiwanie pojawiają znikąd, nie tworząc spójnej sieci.

Do tego dochodzi przestarzała nawierzchnia - wciąż rowerzyści borykają się z kilometrami nierównej kostki, np. wzdłuż Al. Armii Krajowej, szerokość dróg nie spełnia współczesnych standardów.

Stawiane ostatnio parkingi rowerowe, twierdzi SDM, świecą pustkami, np. przy ulicach: Hetmańskiej, Łukasiewicza czy Powstańców Warszawy. Wiaty powinny być na osiedlach i przy szkołach.

Rzeszów nie ma też tras aglomeracyjnych. Dojazd rowerem choćby do zamku w Łańcucie, zagrody garncarskiej w Medyni Głogowskiej czy zespołu pałacowego w Boguchwale, to wciąż pieśń przyszłości.

Brakuje też całorocznych kampanii promujących rower. Akcja „Rowerowy Maj”, choć cieszy się dużą popularnością, to stanowczo za mało, by trwale zmienić nawyki komunikacyjne - uważa SDM.

Marnowany potencjał Wisłoka

Aktywiści podkreślają, że poprawianie infrastruktury rowerowej nie podąża za rozwojem Podkarpackiej Kolei Aglomeracyjnej, która cieszy się coraz większą popularnością.

- Łańcut, Boguchwała czy Medynia Głogowska to idealne cele weekendowej turystyki rowerowej. Bliskość stacji kolejowych daje cyklistom doskonałą asekurację w razie załamania pogody czy po prostu braku sił na powrót - mówi Paweł Jończyk z SDM.

Jego zdaniem, Rzeszów marnuje gigantyczny potencjał Wisłoka. - Zintegrowana trasa wzdłuż tej rzeki to gotowy projekt na potężną, turystyczną markę dla wszystkich położonych nad nią gmin - uważa.

Aktywiści zwracają uwagę, że na poprawie życia rowerzystów, skorzystać mogą też kierowcy. Każda osoba na rowerze lub hulajnodze, to jeden samochód mniej w porannym korku.

Gdyby w Rzeszowie istniała spójna sieć tras rowerowych, to z aut częściej rezygnowaliby pracownicy firm kurierskich i dostawcy.

Obietnice Fijołka i PR

SDM przypomina obietnice wyborcze Konrad Fijołka w 2021 roku: obniżenie krawężników, parkingi rowerowe, wymianę nawierzchni z kostki na asfaltową, sieć dróg rowerowych, drogi do okolicznych gmin.

- Niestety, po pięciu latach kluczowe problemy rowerowe Rzeszowa wciąż pozostają nierozwiązane, choć miasto ma predyspozycje, by stać się rowerowym El Dorado - uważa Stefa Działań Miejskich.

Aktywiści liczą na utworzenie w strukturze Urzędu Miasta stanowiska pełnoetatowego oficera rowerowego. Może być to punkt zwrotny, który przełamałby inwestycyjną stagnację.

SDM obecną politykę komunikacyjną władz Rzeszowa streszcza hasłem: samochody o centrum, rowery na obwodnice.

- Mimo lat zapowiedzi i deklaracji, centrum Rzeszowa nadal pozostaje rowerową pustynią, przez którą trudno przejechać w sposób bezpieczny i komfortowy - twierdzi Bartłomiej Kwasek z SDM.

- Zamiast budowy spójnej sieci tras, mieszkańcy otrzymują nierealizowane zapowiedzi i działania PR-owe - dodaje.